Mikas 7

Kabanata 7

א אַ֣לְלַי לִ֗י כִּ֤י הָיִ֙יתִי֙ כְּאָסְפֵּי־קַ֔יִץ כְּעֹלְלֹ֖ת בָּצִ֑יר אֵין־אֶשְׁכּ֣וֹל לֶאֱכ֔וֹל בִּכּוּרָ֖ה אִוְּתָ֥ה נַפְשִֽׁי׃
1 Kahabag-habag ako! Sapagkat ako'y naging gaya ng mga natira pagkatapos ng pag-aani ng mga bunga sa tag-araw, gaya ng mga labí ng ubas pagkatapos ng pamimitas: walang kumpol ng ubas na makakain, ni unang hinog na igos na hinahangad ng aking kaluluwa.
ב אָבַ֤ד חָסִיד֙ מִן־הָאָ֔רֶץ וְיָשָׁ֥ר בָּאָדָ֖ם אָ֑יִן כֻּלָּם֙ לְדָמִ֣ים יֶאֱרֹ֔בוּ אִ֥ישׁ אֶת־אָחִ֖יהוּ יָצ֥וּדוּ חֵֽרֶם׃
2 Naglaho na sa lupain ang taong maka-Diyos, at wala nang matuwid sa mga tao; silang lahat ay nag-aabang upang magpadanak ng dugo; hinuhuli ng bawat isa ang kanyang kapatid sa pamamagitan ng lambat.
ג עַל־הָרַ֤ע כַּפַּ֙יִם֙ לְהֵיטִ֔יב הַשַּׂ֣ר שֹׁאֵ֔ל וְהַשֹּׁפֵ֖ט בַּשִׁלּ֑וּם וְהַגָּד֗וֹל דֹּבֵ֨ר הַוַּ֥ת נַפְשׁ֛וֹ ה֖וּא וַֽיְעַבְּתֽוּהָ׃
3 Dahil sa kasamaan ng kanilang mga kamay ay umaasa silang gagawan sila ng mabuti; ang pinuno ay humihingi ng suhol, at ang hukom ay humahatol kapalit ng kabayaran; at ang dakila, siya'y nagsasalita ayon sa nasa ng kanyang kaluluwa, at magkakasama nila itong pinagtitirintas.
ד טוֹבָ֣ם כְּחֵ֔דֶק יָשָׁ֖ר מִמְּסוּכָ֑ה י֤וֹם מְצַפֶּ֙יךָ֙ פְּקֻדָּתְךָ֣ בָ֔אָה עַתָּ֥ה תִהְיֶ֖ה מְבוּכָתָֽם׃
4 Ang pinakamabuti sa kanila ay gaya ng dawag; ang pinakamatuwid ay masahol pa sa bakod na tinik. Sa araw na iyong inaasam, darating ang pagpaparusa sa iyo; ngayon ay sasapit ang kanilang kaguluhan.
ה אַל־תַּאֲמִ֣ינוּ בְרֵ֔עַ אַֽל־תִּבְטְח֖וּ בְּאַלּ֑וּף מִשֹּׁכֶ֣בֶת חֵיקֶ֔ךָ שְׁמֹ֖ר פִּתְחֵי־פִֽיךָ׃
5 Huwag kayong magtiwala sa kaibigan, huwag kayong umasa sa matalik na kasama; maging sa babaing nakahiga sa iyong kandungan ay bantayan mo ang mga pintuan ng iyong bibig.
ו כִּֽי־בֵן֙ מְנַבֵּ֣ל אָ֔ב בַּ֚ת קָמָ֣ה בְאִמָּ֔הּ כַּלָּ֖ה בַּחֲמֹתָ֑הּ אֹיְבֵ֥י אִ֖ישׁ אַנְשֵׁ֥י בֵיתֽוֹ׃
6 Sapagkat nilalapastangan ng anak na lalaki ang kanyang ama, ang anak na babae ay naghihimagsik laban sa kanyang ina, ang manugang na babae laban sa kanyang biyenang babae; ang mga kaaway ng isang tao ay ang mga kasambahay niya.
ז וַאֲנִי֙ בַּיהוָ֣ה אֲצַפֶּ֔ה אוֹחִ֖ילָה לֵאלֹהֵ֣י יִשְׁעִ֑י יִשְׁמָעֵ֖נִי אֱלֹהָֽי׃
7 Ngunit ako, sa Walang-Hanggan ako aasa; maghihintay ako sa Diyos ng aking kaligtasan; diringgin ako ng aking Diyos.
ח אַֽל־תִּשְׂמְחִ֤י אֹיַ֙בְתִּי֙ לִ֔י כִּ֥י נָפַ֖לְתִּי קָ֑מְתִּי כִּֽי־אֵשֵׁ֣ב בַּחֹ֔שֶׁךְ יְהוָ֖ה א֥וֹר לִֽי׃ (ס)
8 Huwag kang magalak dahil sa akin, O babaing kaaway ko; bagaman ako'y nabuwal, ako'y babangon; bagaman ako'y nakaupo sa kadiliman, ang Walang-Hanggan ay liwanag para sa akin.
ט זַ֤עַף יְהוָה֙ אֶשָּׂ֔א כִּ֥י חָטָ֖אתִי ל֑וֹ עַד֩ אֲשֶׁ֨ר יָרִ֤יב רִיבִי֙ וְעָשָׂ֣ה מִשְׁפָּטִ֔י יוֹצִיאֵ֣נִי לָא֔וֹר אֶרְאֶ֖ה בְּצִדְקָתֽוֹ׃
9 Papasanin ko ang poot ng Walang-Hanggan, sapagkat ako'y nagkasala laban sa Kanya, hanggang sa ipagtanggol Niya ang aking usapin at igawad Niya ang katarungan para sa akin; ilalabas Niya ako sa liwanag, at mamamasdan ko ang Kanyang katuwiran.
י וְתֵרֶ֤א אֹיַ֙בְתִּי֙ וּתְכַסֶּ֣הָ בוּשָׁ֔ה הָאֹמְרָ֣ה אֵלַ֔י אַיּ֖וֹ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יִךְ עֵינַי֙ תִּרְאֶ֣ינָּה בָּ֔הּ עַתָּ֛ה תִּֽהְיֶ֥ה לְמִרְמָ֖ס כְּטִ֥יט חוּצֽוֹת׃
10 At makikita ito ng babaing kaaway ko, at tatakpan siya ng kahihiyan, siya na nagsabi sa akin: “Nasaan ang Walang-Hanggan na iyong Diyos?” Mamamasdan siya ng aking mga mata; ngayon ay yayapakan siya na gaya ng putik sa mga lansangan.
יא י֖וֹם לִבְנ֣וֹת גְּדֵרָ֑יִךְ י֥וֹם הַה֖וּא יִרְחַק־חֹֽק׃
11 “Ang araw ng pagtatayo ng iyong mga pader, ang araw na iyon, ay mapapalayo ang takdang panahon nito.”
יב י֥וֹם הוּא֙ וְעָדֶ֣יךָ יָב֔וֹא לְמִנִּ֥י אַשּׁ֖וּר וְעָרֵ֣י מָצ֑וֹר וּלְמִנִּ֤י מָצוֹר֙ וְעַד־נָהָ֔ר וְיָ֥ם מִיָּ֖ם וְהַ֥ר הָהָֽר׃
12 Iyon ay isang araw, at darating siya hanggang sa iyo, mula sa Asiria at sa mga lungsod na nakukutaan, at mula sa kuta hanggang sa Ilog, at mula sa dagat hanggang sa dagat, at mula sa bundok hanggang sa bundok.
יג וְהָיְתָ֥ה הָאָ֛רֶץ לִשְׁמָמָ֖ה עַל־יֹֽשְׁבֶ֑יהָ מִפְּרִ֖י מַֽעַלְלֵיהֶֽם׃ (ס)
13 At ang lupain ay magiging tiwangwang, kasama ng mga naninirahan dito, dahil sa bunga ng kanilang mga gawa.
יד רְעֵ֧ה עַמְּךָ֣ בְשִׁבְטֶ֗ךָ צֹ֚אן נַֽחֲלָתֶ֔ךָ שֹׁכְנִ֣י לְבָדָ֔ד יַ֖עַר בְּת֣וֹךְ כַּרְמֶ֑ל יִרְע֥וּ בָשָׁ֛ן וְגִלְעָ֖ד כִּימֵ֥י עוֹלָֽם׃
14 Pastulan mo ang iyong bayan sa pamamagitan ng iyong tungkod, ang kawan ng iyong mana, na naninirahang mag-isa at panatag sa kagubatan na parang nasa gitna ng Carmel; manginain sila sa Bashan at sa Gilead gaya noong mga araw ng sinaunang panahon.
טו כִּימֵ֥י צֵאתְךָ֖ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם אַרְאֶ֖נּוּ נִפְלָאֽוֹת׃
15 “Gaya ng mga araw ng iyong paglabas mula sa lupain ng Egipto, ipapakita Ko sa kanya ang mga kababalaghan.”
טז יִרְא֤וּ גוֹיִם֙ וְיֵבֹ֔שׁוּ מִכֹּ֖ל גְּבֽוּרָתָ֑ם יָשִׂ֤ימוּ יָד֙ עַל־פֶּ֔ה אָזְנֵיהֶ֖ם תֶּחֱרַֽשְׁנָה׃
16 Makikita ito ng mga bansa at sila'y mapapahiya dahil sa lahat nilang kapangyarihan; ilalagay nila ang kanilang kamay sa kanilang bibig, at ang kanilang mga tainga ay mabibingi.
יז יְלַחֲכ֤וּ עָפָר֙ כַּנָּחָ֔שׁ כְּזֹחֲלֵ֣י אֶ֔רֶץ יִרְגְּז֖וּ מִמִּסְגְּרֹֽתֵיהֶ֑ם אֶל־יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ יִפְחָ֔דוּ וְיִֽרְא֖וּ מִמֶּֽךָּ׃
17 Hihimurin nila ang alabok na gaya ng ahas, gaya ng mga gumagapang sa lupa; manginginig silang lalabas mula sa kanilang mga kulungan; sa Walang-Hanggan na ating Diyos sila'y masisindak, at sila'y matatakot sa iyo.
יח מִי־אֵ֣ל כָּמ֗וֹךָ נֹשֵׂ֤א עָוֺן֙ וְעֹבֵ֣ר עַל־פֶּ֔שַׁע לִשְׁאֵרִ֖ית נַחֲלָת֑וֹ לֹא־הֶחֱזִ֤יק לָעַד֙ אַפּ֔וֹ כִּֽי־חָפֵ֥ץ חֶ֖סֶד הֽוּא׃
18 Sino ang Diyos na gaya Mo, na nagpapatawad ng kasamaan at nagpapalampas ng pagsalangsang ng nalabi sa Kanyang mana? Hindi Niya pinanatili magpakailanman ang Kanyang galit, sapagkat Siya ay nalulugod sa kagandahang-loob.
יט יָשׁ֣וּב יְרַֽחֲמֵ֔נוּ יִכְבֹּ֖שׁ עֲוֺֽנֹתֵ֑ינוּ וְתַשְׁלִ֛יךְ בִּמְצֻל֥וֹת יָ֖ם כָּל־חַטֹּאותָֽם׃
19 Muli Siyang mahahabag sa atin; susupilin Niya ang ating mga kasamaan; at itatapon Mo sa kalaliman ng dagat ang lahat ng kanilang kasalanan.
כ תִּתֵּ֤ן אֱמֶת֙ לְיַֽעֲקֹ֔ב חֶ֖סֶד לְאַבְרָהָ֑ם אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֥עְתָּ לַאֲבֹתֵ֖ינוּ מִ֥ימֵי קֶֽדֶם׃
20 Ipapakita Mo ang katapatan kay Jacob, ang kagandahang-loob kay Abraham, gaya ng Iyong isinumpa sa aming mga ninuno mula pa noong unang panahon.