Oseas 10

Kabanata 10

א גֶּ֤פֶן בּוֹקֵק֙ יִשְׂרָאֵ֔ל פְּרִ֖י יְשַׁוֶּה־לּ֑וֹ כְּרֹ֣ב לְפִרְי֗וֹ הִרְבָּה֙ לַֽמִּזְבְּח֔וֹת כְּט֣וֹב לְאַרְצ֔וֹ הֵיטִ֖יבוּ מַצֵּבֽוֹת׃
1 Si Israel ay isang punong-ubas na nagpapalagas ng bunga, ng bungang nararapat sa kanya. Habang dumarami ang kanyang bunga, pinarami niya ang mga altar; habang bumubuti ang kanyang lupain, pinaganda nila ang mga haliging-bato.
ב חָלַ֥ק לִבָּ֖ם עַתָּ֣ה יֶאְשָׁ֑מוּ ה֚וּא יַעֲרֹ֣ף מִזְבְּחוֹתָ֔ם יְשֹׁדֵ֖ד מַצֵּבוֹתָֽם׃
2 Nahati ang kanilang puso; ngayon ay pananagutan nila ang kanilang sala. Iyon mismo ang babali sa kanilang mga altar at wawasak sa kanilang mga haliging bato.
ג כִּ֤י עַתָּה֙ יֹֽאמְר֔וּ אֵ֥ין מֶ֖לֶךְ לָ֑נוּ כִּ֣י לֹ֤א יָרֵ֙אנוּ֙ אֶת־יְהֹוָ֔ה וְהַמֶּ֖לֶךְ מַה־יַּֽעֲשֶׂה־לָּֽנוּ׃
3 Sapagkat ngayon ay sasabihin nila: “Wala kaming hari, sapagkat hindi kami natakot sa Walang-Hanggan; at ang hari, ano ang magagawa niya para sa amin?”
ד דִּבְּר֣וּ דְבָרִ֔ים אָל֥וֹת שָׁ֖וְא כָּרֹ֣ת בְּרִ֑ית וּפָרַ֤ח כָּרֹאשׁ֙ מִשְׁפָּ֔ט עַ֖ל תַּלְמֵ֥י שָׂדָֽי׃
4 Nagsasalita sila ng mga salita, nanunumpa nang may kasinungalingan, nakikipagtipan; kaya't sumisibol ang hatol na gaya ng mapait na damo sa mga tudling ng bukid.
ה לְעֶגְלוֹת֙ בֵּ֣ית אָ֔וֶן יָג֖וּרוּ שְׁכַ֣ן שֹֽׁמְר֑וֹן כִּי־אָבַ֨ל עָלָ֜יו עַמּ֗וֹ וּכְמָרָיו֙ עָלָ֣יו יָגִ֔ילוּ עַל־כְּבוֹד֖וֹ כִּֽי־גָלָ֥ה מִמֶּֽנּוּ׃
5 Matatakot ang mga naninirahan sa Samaria dahil sa mga guya ng Beth-aven; sapagkat magdadalamhati para rito ang bayan nito, at ang mga saserdote ng diyus-diyosang ito, na nagagalak dahil dito, ay magdadalamhati sa kaluwalhatian nito, sapagkat lumisan na ito mula sa kanya.
ו גַּם־אוֹתוֹ֙ לְאַשּׁ֣וּר יוּבָ֔ל מִנְחָ֖ה לְמֶ֣לֶךְ יָרֵ֑ב בָּשְׁנָה֙ אֶפְרַ֣יִם יִקָּ֔ח וְיֵב֥וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל מֵעֲצָתֽוֹ׃
6 Pati ito ay dadalhin sa Asiria bilang handog sa haring Jareb; kahihiyan ang tatanggapin ng Efraim, at mapapahiya ang Israel dahil sa sarili nitong pasya.
ז נִדְמֶ֥ה שֹׁמְר֖וֹן מַלְכָּ֑הּ כְּקֶ֖צֶף עַל־פְּנֵי־מָֽיִם׃
7 Napawi ang hari ng Samaria, gaya ng bula sa ibabaw ng tubig.
ח וְנִשְׁמְד֞וּ בָּמ֣וֹת אָ֗וֶן חַטַּאת֙ יִשְׂרָאֵ֔ל ק֣וֹץ וְדַרְדַּ֔ר יַעֲלֶ֖ה עַל־מִזְבְּחוֹתָ֑ם וְאָמְר֤וּ לֶֽהָרִים֙ כַּסּ֔וּנוּ וְלַגְּבָע֖וֹת נִפְל֥וּ עָלֵֽינוּ׃ (ס)
8 Mawawasak ang matataas na dako ng Aven, ang kasalanan ng Israel; tutubo ang mga tinik at dawag sa kanilang mga altar. At sasabihin nila sa mga bundok: “Takpan ninyo kami”, at sa mga burol: “Bumagsak kayo sa amin.”
ט מִימֵי֙ הַגִּבְעָ֔ה חָטָ֖אתָ יִשְׂרָאֵ֑ל שָׁ֣ם עָמָ֔דוּ לֹֽא־תַשִּׂיגֵ֧ם בַּגִּבְעָ֛ה מִלְחָמָ֖ה עַל־בְּנֵ֥י עַֽלְוָֽה׃
9 Mula pa noong mga araw ng Gibea ay nagkasala ka na, O Israel; doon sila nanatili. Hindi nila nakamit sa Gibea ang tagumpay sa digmaan laban sa mga anak ng kapalaluan.
י בְּאַוָּתִ֖י וְאֶסֳּרֵ֑ם וְאֻסְּפ֤וּ עֲלֵיהֶם֙ עַמִּ֔ים בְּאָסְרָ֖ם לִשְׁתֵּ֥י עינתם [עוֹנֹתָֽם׃]
10 Kapag ninais Ko, sila'y Aking parurusahan; at ang mga bayan ay titipunin laban sa kanila, kapag sila'y isinisingkaw sa tapat ng kanilang dalawang mata.
יא וְאֶפְרַ֜יִם עֶגְלָ֤ה מְלֻמָּדָה֙ אֹהַ֣בְתִּי לָד֔וּשׁ וַאֲנִ֣י עָבַ֔רְתִּי עַל־ט֖וּב צַוָּארָ֑הּ אַרְכִּ֤יב אֶפְרַ֙יִם֙ יַחֲר֣וֹשׁ יְהוּדָ֔ה יְשַׂדֶּד־ל֖וֹ יַעֲקֹֽב׃
11 Ang Efraim ay isang dumalagang baka na sanay at mahilig gumiik; at Ako ay dumaan sa kanyang magandang leeg. Pasasakayin Ko ang Efraim; mag-aararo ang Juda; magsusuyod si Jacob para sa kanyang sarili.
יב זִרְע֨וּ לָכֶ֤ם לִצְדָקָה֙ קִצְר֣וּ לְפִי־חֶ֔סֶד נִ֥ירוּ לָכֶ֖ם נִ֑יר וְעֵת֙ לִדְר֣וֹשׁ אֶת־יְהוָ֔ה עַד־יָב֕וֹא וְיֹרֶ֥ה צֶ֖דֶק לָכֶֽם׃
12 Maghasik kayo para sa inyong sarili ayon sa katuwiran, gumapas kayo ayon sa kagandahang-loob; bungkalin ninyo ang inyong tiwangwang na lupa, sapagkat panahon na upang hanapin ang Walang-Hanggan, hanggang sa dumating Siya at magpaulan ng katuwiran sa inyo.
יג חֲרַשְׁתֶּם־רֶ֛שַׁע עַוְלָ֥תָה קְצַרְתֶּ֖ם אֲכַלְתֶּ֣ם פְּרִי־כָ֑חַשׁ כִּֽי־בָטַ֥חְתָּ בְדַרְכְּךָ֖ בְּרֹ֥ב גִּבּוֹרֶֽיךָ׃
13 Nag-araro kayo ng kasamaan, umani kayo ng kalikuan, kumain kayo ng bunga ng kasinungalingan; sapagkat nagtiwala ka sa iyong sariling daan, sa dami ng iyong mga mandirigma.
יד וְקָ֣אם שָׁאוֹן֮ בְּעַמֶּךָ֒ וְכָל־מִבְצָרֶ֣יךָ יוּשַּׁ֔ד כְּשֹׁ֧ד שַֽׁלְמַ֛ן בֵּ֥ית אַֽרְבֵ֖אל בְּי֣וֹם מִלְחָמָ֑ה אֵ֥ם עַל־בָּנִ֖ים רֻטָּֽשָׁה׃
14 Kaya't babangon ang isang kaguluhan sa iyong bayan, at wawasakin ang lahat ng iyong mga moog, gaya ng pagwasak ni Salman sa Beth-arbel sa araw ng digmaan; ang ina ay pinagdudurog kasama ng kanyang mga anak.
טו כָּ֗כָה עָשָׂ֤ה לָכֶם֙ בֵּֽית־אֵ֔ל מִפְּנֵ֖י רָעַ֣ת רָֽעַתְכֶ֑ם בַּשַּׁ֕חַר נִדְמֹ֥ה נִדְמָ֖ה מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל׃
15 Ganito ang ginawa sa inyo ng Bethel dahil sa inyong napakalaking kasamaan; sa pagbubukang-liwayway ay lubusang mapupuksa ang hari ng Israel.
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata