Zacarias 4

Kabanata 4

א וַיָּ֕שָׁב הַמַּלְאָ֖ךְ הַדֹּבֵ֣ר בִּ֑י וַיְעִירֵ֕נִי כְּאִ֖ישׁ אֲשֶׁר־יֵע֥וֹר מִשְּׁנָתֽוֹ׃
1 At bumalik ang anghel na nakikipag-usap sa akin, at ginising niya ako, gaya ng isang taong nagigising mula sa kanyang pagkakatulog.
ב וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י מָ֥ה אַתָּ֖ה רֹאֶ֑ה ויאמר [וָאֹמַ֡ר] רָאִ֣יתִי ׀ וְהִנֵּ֣ה מְנוֹרַת֩ זָהָ֨ב כֻּלָּ֜הּ וְגֻלָּ֣הּ עַל־רֹאשָׁ֗הּ וְשִׁבְעָ֤ה נֵרֹתֶ֙יהָ֙ עָלֶ֔יהָ שִׁבְעָ֤ה וְשִׁבְעָה֙ מֽוּצָק֔וֹת לַנֵּר֖וֹת אֲשֶׁ֥ר עַל־רֹאשָֽׁהּ׃
2 At sinabi niya sa akin, “Ano ang nakikita mo?” At sinabi ko, “Nakita ko, at narito, ang isang kandelerong ginto ang kabuuan, na may mangkok sa ibabaw nito, at ang pitong ilawan nito ay nasa ibabaw nito; pito-pitong tubo para sa mga ilawang nasa ibabaw nito;
ג וּשְׁנַ֥יִם זֵיתִ֖ים עָלֶ֑יהָ אֶחָד֙ מִימִ֣ין הַגֻּלָּ֔ה וְאֶחָ֖ד עַל־שְׂמֹאלָֽהּ׃
3 at may dalawang puno ng olibo sa tabi nito, isa sa kanan ng mangkok at isa sa kaliwa nito.”
ד וָאַ֙עַן֙ וָֽאֹמַ֔ר אֶל־הַמַּלְאָ֛ךְ הַדֹּבֵ֥ר בִּ֖י לֵאמֹ֑ר מָה־אֵ֖לֶּה אֲדֹנִֽי׃
4 At sumagot ako at sinabi ko sa anghel na nakikipag-usap sa akin, “Ano ang mga ito, panginoon ko?”
ה וַ֠יַּעַן הַמַּלְאָ֞ךְ הַדֹּבֵ֥ר בִּי֙ וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֔י הֲל֥וֹא יָדַ֖עְתָּ מָה־הֵ֣מָּה אֵ֑לֶּה וָאֹמַ֖ר לֹ֥א אֲדֹנִֽי׃
5 At sumagot ang anghel na nakikipag-usap sa akin, at sinabi niya sa akin, “Hindi mo ba alam kung ano ang mga ito?” At sinabi ko, “Hindi, panginoon ko.”
ו וַיַּ֜עַן וַיֹּ֤אמֶר אֵלַי֙ לֵאמֹ֔ר זֶ֚ה דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶל־זְרֻבָּבֶ֖ל לֵאמֹ֑ר לֹ֤א בְחַ֙יִל֙ וְלֹ֣א בְכֹ֔חַ כִּ֣י אִם־בְּרוּחִ֔י אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃
6 At sumagot siya at sinabi niya sa akin, “Ito ang salita ng Walang-Hanggan kay Zerubabel: ‹Hindi sa pamamagitan ng hukbo, ni sa pamamagitan ng lakas, kundi sa pamamagitan ng Aking espiritu,› sabi ng Walang-Hanggan ng mga Hukbo.”
ז מִֽי־אַתָּ֧ה הַֽר־הַגָּד֛וֹל לִפְנֵ֥י זְרֻבָּבֶ֖ל לְמִישֹׁ֑ר וְהוֹצִיא֙ אֶת־הָאֶ֣בֶן הָרֹאשָׁ֔ה תְּשֻׁא֕וֹת חֵ֥ן חֵ֖ן לָֽהּ׃ (פ)
7 Sino ka, ikaw na malaking bundok? Sa harap ni Zerubabel ay magiging kapatagan ka! At ilalabas niya ang unang bato, na may mga sigawan ng: “Kagandahan, kagandahan ang sa kanya!”
ח וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר׃
8 At dumating sa akin ang salita ng Walang-Hanggan, na nagsasabi:
ט יְדֵ֣י זְרֻבָּבֶ֗ל יִסְּד֛וּ הַבַּ֥יִת הַזֶּ֖ה וְיָדָ֣יו תְּבַצַּ֑עְנָה וְיָ֣דַעְתָּ֔ כִּֽי־יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁלָחַ֥נִי אֲלֵיכֶֽם׃
9 “Ang mga kamay ni Zerubabel ang naglagay ng pundasyon ng bahay na ito, at ang kanyang mga kamay rin ang tatapos dito; at malalaman mo na ang Walang-Hanggan ng mga Hukbo ang nagsugo sa akin sa inyo.”
י כִּ֣י מִ֣י בַז֮ לְי֣וֹם קְטַנּוֹת֒ וְשָׂמְח֗וּ וְרָא֞וּ אֶת־הָאֶ֧בֶן הַבְּדִ֛יל בְּיַ֥ד זְרֻבָּבֶ֖ל שִׁבְעָה־אֵ֑לֶּה עֵינֵ֣י יְהוָ֔ה הֵ֥מָּה מְשׁוֹטְטִ֖ים בְּכָל־הָאָֽרֶץ׃
10 Sapagkat sino ang humamak sa araw ng maliliit na bagay? Magagalak sila kapag nakita nila ang batong plomada sa kamay ni Zerubabel. Ang pitong ito ay ang mga mata ng Walang-Hanggan, na lumilibot sa buong lupa.
יא וָאַ֖עַן וָאֹמַ֣ר אֵלָ֑יו מַה־שְּׁנֵ֤י הַזֵּיתִים֙ הָאֵ֔לֶה עַל־יְמִ֥ין הַמְּנוֹרָ֖ה וְעַל־שְׂמֹאולָֽהּ׃
11 At sumagot ako at sinabi ko sa kanya, “Ano ang dalawang puno ng olibong ito na nasa kanan ng kandelero at nasa kaliwa nito?”
יב וָאַ֣עַן שֵׁנִ֔ית וָאֹמַ֖ר אֵלָ֑יו מַה־שְׁתֵּ֞י שִׁבֲּלֵ֣י הַזֵּיתִ֗ים אֲשֶׁר֙ בְּיַ֗ד שְׁנֵי֙ צַנְתְּר֣וֹת הַזָּהָ֔ב הַֽמְרִיקִ֥ים מֵעֲלֵיהֶ֖ם הַזָּהָֽב׃
12 At sumagot ako sa ikalawang pagkakataon at sinabi ko sa kanya, “Ano ang dalawang sanga ng olibo na nasa tabi ng dalawang gintong padaluyan, na nagbubuhos mula sa kanilang sarili ng ginto?”
יג וַיֹּ֤אמֶר אֵלַי֙ לֵאמֹ֔ר הֲל֥וֹא יָדַ֖עְתָּ מָה־אֵ֑לֶּה וָאֹמַ֖ר לֹ֥א אֲדֹנִֽי׃
13 At sinabi niya sa akin, “Hindi mo ba alam kung ano ang mga ito?” At sinabi ko, “Hindi, panginoon ko.”
יד וַיֹּ֕אמֶר אֵ֖לֶּה שְׁנֵ֣י בְנֵֽי־הַיִּצְהָ֑ר הָעֹמְדִ֖ים עַל־אֲד֥וֹן כָּל־הָאָֽרֶץ׃
14 At sinabi niya: “Ang mga ito ang dalawang pinahiran ng langis, na nakatayo sa harap ng Panginoon ng buong lupa.”
Nakaraang KabanataSusunod na Kabanata