וַאֲנַ֜חְנוּ נֵחָלֵ֣ץ חֻשִׁ֗ים לִפְנֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֛ד אֲשֶׁ֥ר אִם־הֲבִֽיאֹנֻ֖ם אֶל־מְקוֹמָ֑ם וְיָשַׁ֤ב טַפֵּ֙נוּ֙ בְּעָרֵ֣י הַמִּבְצָ֔ר מִפְּנֵ֖י יֹשְׁבֵ֥י הָאָֽרֶץ׃
אָבער מיר אַלײן װעלן זײַן גרײט באַװאָפֿנט פֿאַרױס פֿאַר די קינדער פֿון ישׂראל, ביז װאַנען מיר האָבן זײ געבראַכט אױף זײער אָרט; און אונדזערע קלײנע קינדער װעלן זיצן אין די באַפֿעסטיקטע שטעט פֿון װעגן די באַװוינער פֿון לאַנד.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.