וְהָאִישׁ֩ אֲשֶׁר־ה֨וּא טָה֜וֹר וּבְדֶ֣רֶךְ לֹא־הָיָ֗ה וְחָדַל֙ לַעֲשׂ֣וֹת הַפֶּ֔סַח וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מֵֽעַמֶּ֑יהָ כִּ֣י ׀ קָרְבַּ֣ן יְהוָ֗ה לֹ֤א הִקְרִיב֙ בְּמֹ֣עֲד֔וֹ חֶטְא֥וֹ יִשָּׂ֖א הָאִ֥ישׁ הַהֽוּא׃
אָבער דער מאַן װאָס איז רײן, און אין װעג איז ער ניט, און ער פֿאַרמײַדט זיך צו מאַכן דעם קָרבן-פּסח, יענע זעל זאָל פֿאַרשניטן װערן פֿון איר פֿאָלק; װײַל ער האָט דעם קרבן פֿון גאָט ניט מקריבֿ געװען אין זײַן געשטעלטער צײַט, זאָל יענער מאַן טראָגן זײַן זינד.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.