וַיַּ֤רְא רֵאשִׁית֙ ל֔וֹ כִּי־שָׁ֛ם חֶלְקַ֥ת מְחֹקֵ֖ק סָפ֑וּן וַיֵּתֵא֙ רָ֣אשֵׁי עָ֔ם צִדְקַ֤ת יְהוָה֙ עָשָׂ֔ה וּמִשְׁפָּטָ֖יו עִם־יִשְׂרָאֵֽל׃ (ס)
און ער האָט אױסגעקוקט דאָס ערשטע פֿאַר זיך, װײַל דאָרט איז דער חלק פֿאַר אַ הערשער באַהאַלטן. אָבער ער איז געקומען פֿאַרױס פֿאַרן פֿאָלק; די גערעכטיקײט פֿון גאָט האָט ער געטאָן, און זײַנע משפּטים, אין אײנעם מיט ישׂראל.
Likutei Moharan
4. And how does one merit the aspect of mishpat? Via tzedakah/charity, since by charity one holds the virtue of mishpat, as is written (Deut. 33): "he did tzidkat/what-is-righteous-for Hashem, and mishpataw/what-is-lawful with Israel;" and as in (Ps. 99): "[You do] mishpat and tzedakah in Ya’akov" etc.