וַיְצַ֥ו אֶת־הָרִאשׁ֖וֹן לֵאמֹ֑ר כִּ֣י יִֽפְגָּשְׁךָ֞ עֵשָׂ֣ו אָחִ֗י וִשְׁאֵֽלְךָ֙ לֵאמֹ֔ר לְמִי־אַ֙תָּה֙ וְאָ֣נָה תֵלֵ֔ךְ וּלְמִ֖י אֵ֥לֶּה לְפָנֶֽיךָ׃
און ער האָט באַפֿױלן דעם ערשטן, אַזױ צו זאָגן: אַז דיך װעט באַגעגענען עֵשָׂו מײַן ברודער, און װעט דיך פֿרעגן, אַזױ צו זאָגן: װעמעס ביסטו? און װוּהין גײסטו? און װעמעס זײַנען די דאָזיקע פֿאַר דיר?
Rashi
למי אתה means TO WHOM DO YOU BELONG, implying who has sent thee? The Targum should be דמאן את “of whom are you” and not למאן את as some editions have.
Rashbam
למי אתה, the word עבד is implied, i.e. Esau would ask: “whose servant are you?”
Or HaChaim
ויצו את הראשון לאמור, He instructed the first one (messenger) to say, etc. The apparently superfluous word לאמו was that even if Esau were not to phrase his enquiry in exactly the words Jacob assumed he would, he would no doubt use words to that effect.
Tur HaArokh
צוטריטלעך נאָר פֿאַר פּרעמיום־מיטגלידערSiftei Chakhamim
צוטריטלעך נאָר פֿאַר פּרעמיום־מיטגלידערRashi
ולמי אלה לפניך means and these which are before you whose are they; i.e. to whom is this present being sent? The letter ל is used as a prefix in place of של “belonging to”; e.g., (31:43) “and all that thou seest is mine (לי)” i.e. belongs to me; (Psalms 24:1) “The earth is the Lord’s (לה') and the fullness thereof” i.e. belongs to the Lord.