תִּקְרָא֩ כְי֨וֹם מוֹעֵ֤ד מְגוּרַי֙ מִסָּבִ֔יב וְלֹ֥א הָיָ֛ה בְּי֥וֹם אַף־יְהוָ֖ה פָּלִ֣יט וְשָׂרִ֑יד אֲשֶׁר־טִפַּ֥חְתִּי וְרִבִּ֖יתִי אֹיְבִ֥י כִלָּֽם׃ (פ)
האָסט גערופֿן װי אױף אַ יָום-טובֿ מײַנע שרעקענישן פֿון אַרום; און ניט געװען אין טאָג פֿון גאָטס צאָרן קײן אַנטרונענער און געבליבענער; די װאָס איך האָב געצערטלט און אױפֿגעבראַכט זײ האָט מײַן שׂוֹנא פֿאַרלענדט.
Tze'enah Ure'enah
“You called” [2:22]. You, God, called the enemies to gather, just like we used to gather on the festivals. There was no escapee or survivor. The enemy has destroyed all the children who used to wear velvet and silk.
Rashi
You summon as if to a festive day. תִּקְרָא means] the same as קָרָאתָ; an expression in the present tense.
Rashi
My neighbors. My evil neighbors, to gather about me to destroy.53Alternatively, ‘my terrors.’ (Ibn Ezra)
Rashi
To whom I attended lovingly and reared, my enemy has annihilated. The children whom I pampered and reared, the enemy came and annihilated them.