וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ לְהֵֽעָשׂ֣וֹת כֵּ֔ן וַתִּנָּתֵ֥ן דָּ֖ת בְּשׁוּשָׁ֑ן וְאֵ֛ת עֲשֶׂ֥רֶת בְּנֵֽי־הָמָ֖ן תָּלֽוּ׃
האָט דער מלך געהײסן אַז אַזױ זאָל געטאָן װערן, און אַ באַפֿעל איז אַרױסגעגעבן געװאָרן אין שושַן; און די צען זין פֿון הָמָנען האָט מען אױפֿגעהאַנגען.