הִנֵּ֛ה אָנֹכִ֥י נִצָּ֖ב עַל־עֵ֣ין הַמָּ֑יִם וְהָיָ֤ה הָֽעַלְמָה֙ הַיֹּצֵ֣את לִשְׁאֹ֔ב וְאָמַרְתִּ֣י אֵלֶ֔יהָ הַשְׁקִֽינִי־נָ֥א מְעַט־מַ֖יִם מִכַּדֵּֽךְ׃
אָט שטײ איך בײַם קװאַל װאַסער; און עס זאָל זײַן, אַז די מײדל װאָס קומט אַרױס שעפּן, און איך װעל זאָגן צו איר: «גיב מיר טרינקען, איך בעט דיך, אַ ביסל װאַסער פֿון דײַן קרוג»,
Chizkuni
והיה העלמה, earlier (in verse 16) Eliezer had referred to the as yet unknown to him girl as הנער. He had thought previously that the inhabitants of Aram Naharayim only spoke and understood the local language, Aramaic. However, it turned out that they also understood Hebrew, as we know from when they said: תשב הנערה, “let the girl remain for a while.” (verse 55)