הָרַכָּ֨ה בְךָ֜ וְהָעֲנֻגָּ֗ה אֲשֶׁ֨ר לֹא־נִסְּתָ֤ה כַף־רַגְלָהּ֙ הַצֵּ֣ג עַל־הָאָ֔רֶץ מֵהִתְעַנֵּ֖ג וּמֵרֹ֑ךְ תֵּרַ֤ע עֵינָהּ֙ בְּאִ֣ישׁ חֵיקָ֔הּ וּבִבְנָ֖הּ וּבְבִתָּֽהּ׃
די אײדעלע צװישן דיר און די פֿאַרצערטלטע, װאָס האָט קײן מאָל ניט געפּרוּװט שטעלן איר פֿוסטריט אױף דער ערד, פֿון פֿאַרצערטלטקײט און פֿון אײדלקײט, איר אױג װעט זײַן שלעכט צו דעם מאַן פֿון איר בוזעם, און צו איר זון, און צו איר טאָכטער,
Rashi
תרע עינה באיש חיקה ובבנה ובבתה HER EYE SHALL BE EVIL TOWARDS THE HUSBAND OF HER BOSOM, AND TOWARDS HER SON, AND TOWARDS HER DAUGHTER — i.e. the adult sons and daughters,
Rashbam
תרע עינה באיש חיקה ובבנה ובבתה, the adults, not wanting to share any food with them,
Rashbam
including even her afterbirth as well as her babies which she will give birth to secretly without offering to share, seeing there is such a famine. She will begrudge even her closest family the smallest share of this “food.”