וַאֲנָה֙ שִׁמְעֵ֣ת עליך [עֲלָ֔ךְ] דִּֽי־תוכל [תִיכּ֥וּל] פִּשְׁרִ֛ין לְמִפְשַׁ֖ר וְקִטְרִ֣ין לְמִשְׁרֵ֑א כְּעַ֡ן הֵן֩ תוכל [תִּכ֨וּל] כְּתָבָ֜א לְמִקְרֵ֗א וּפִשְׁרֵהּ֙ לְהוֹדָ֣עֻתַ֔נִי אַרְגְּוָנָ֣א תִלְבַּ֗שׁ והמונכא [וְהַֽמְנִיכָ֤א] דִֽי־דַהֲבָא֙ עַֽל־צַוְּארָ֔ךְ וְתַלְתָּ֥א בְמַלְכוּתָ֖א תִּשְׁלַֽט׃ (פ)
און איך האָב געהערט אױף דיר, אַז דו קענסט פּוֹתר זײַן פּיתרוֹנים, און אָפּבינדן קנופּן; אַצונד, אױב דו קענסט איבערלײענען דאָס געשריפֿטס, און מיך מאַכן װיסן דעם פּיתרון דערפֿון, װעסטו אין פּורפּל אָנגעקלײדט װערן, מיט אַ גילדערנער קײט אױף דײַן האַלדז, און װי אַ דריטער אין דער מלוכה געװעלטיקן.