וַאֲנִ֣י דָנִיֵּ֗אל נִהְיֵ֤יתִי וְנֶֽחֱלֵ֙יתִי֙ יָמִ֔ים וָאָק֕וּם וָאֶֽעֱשֶׂ֖ה אֶת־מְלֶ֣אכֶת הַמֶּ֑לֶךְ וָאֶשְׁתּוֹמֵ֥ם עַל־הַמַּרְאֶ֖ה וְאֵ֥ין מֵבִֽין׃ (פ)
און איך, דניאל, בין פֿיל טעג געװען צעבראָכן און קראַנק; דערנאָך בין איך אױפֿגעשטאַנען, און האָב געטאָן די אַרבעט פֿאַרן מלך; און איך בין געװען אַ צעגרױלטער פֿון דער זעונג, אָבער קײנער האָט ניט געמערקט.
Rashi
became broken Heb. נִהְיֵיתִי, an expression of calamity (הוָה) and breach; i.e., I was pained because of this trouble and I was depressed.
Rashi
the king’s work for I was appointed over the assignment of the work of the government of Belshazzar’s kingdom, for Nebuchadnezzar his father had appointed him, as is written in the beginning of the Book (2:48): “...and gave him dominion over all the capital cities of Babylon.”
Rashi
and I was terrified about the vision Heb. וָאֶשְׁתּוֹמֵם עַל הַמַרְאֶה.
Rashi
but no one realized that I was terrified because I restrained myself before the princes.