גַּם־בַּהֲמ֥וֹת שָׂדֶ֖ה תַּעֲר֣וֹג אֵלֶ֑יךָ כִּ֤י יָֽבְשׁוּ֙ אֲפִ֣יקֵי מָ֔יִם וְאֵ֕שׁ אָכְלָ֖ה נְא֥וֹת הַמִּדְבָּֽר׃ (פ)
אַפֿֿילו די בהמות פֿֿון פֿֿעלד שמאַכטן צו דיר, װאָרום אױסגעטריקנט זײַנען די גראָבנס װאַסער, און אַ פֿֿײַער האָט פֿֿאַרצערט די פֿֿיטערפּלעצער פֿֿון מדבר.
Rashi
cry out Heb. תַּעֲרֹג, will cry out, as Dunash (Teshuvoth Dunash, p. 18) interpreted it: ערג is the cry of the hinds. נהם is the roar of the lions; געה is the lowing of the calves; צהל is the whinnying of the horses; צִפצוּף is the chirping of the birds, and נבח is the barking of the dogs. [Also the beasts of the field—I.e., the hind of the field.]