רְבָבָ֗ה כְּצֶ֤מַח הַשָּׂדֶה֙ נְתַתִּ֔יךְ וַתִּרְבִּי֙ וַֽתִּגְדְּלִ֔י וַתָּבֹ֖אִי בַּעֲדִ֣י עֲדָיִ֑ים שָׁדַ֤יִם נָכֹ֙נוּ֙ וּשְׂעָרֵ֣ךְ צִמֵּ֔חַ וְאַ֖תְּ עֵרֹ֥ם וְעֶרְיָֽה׃
װאַקסעדיק װי די שפּראָצונג פֿון פֿעלד האָב איך דיך געמאַכט, און ביסט געװאַקסן, און ביסט גרױס געװאָרן, און געקומען אין שענסטער שײנקײט;די בריסט זײַנען געװען געפֿורעמט, און דײַנע האָר האָט געשפּראָצט, נאָר נאַקעט און הױל ביסטו געװען.
Rashi
with perfect beauty Heb. בַּעֲדִי עֲדָיִם, [a form] expressing perfection. But Menachem (p. 131) explained בַּעֲדִי עֲדָיִם as related to the word עַד, eternity, as (Isa. 26:4): “Trust in the Lord forever (עֲדֵי עַד)”; enjusque a s(i)egle in Old French, to eternity [lit. for centuries]. Dunash (p. 83), however, interpreted it as a word for ornaments. The declension of עַדִי עֲדָיִם is one of the ten nouns: lion, lions (אֲרִי אֲרָיִם) ; deer [sing.], deer [pl.] (צְבִי צְבָיִם) ; kid, kids (גְדִי גְּדָיִם).
Rashi
fashioned Heb. נָכֹנוּ, furent efeties in Old French, were fashioned, developed.