וּמִנְחָה֙ אֵיפָ֣ה לָאַ֔יִל וְלַכְּבָשִׂ֥ים מִנְחָ֖ה מַתַּ֣ת יָד֑וֹ וְשֶׁ֖מֶן הִ֥ין לָאֵיפָֽה׃
און אַ שפּײַזאָפּפֿער אַן אֵיפֿה צו אַ װידער, און צו די שעפּסן אַ שפּײַזאָפּפֿער לױט דער גאָב פֿון זײַן האַנט; און אײל אַ הין צו אַן אֵיפֿה.
Rashi
as he is able to give This teaches that the meal-offerings do not render each other invalid [in each other’s absence].