וְשִׁבְעִ֣ים אִ֣ישׁ מִזִּקְנֵ֣י בֵֽית־יִ֠שְׂרָאֵל וְיַאֲזַנְיָ֨הוּ בֶן־שָׁפָ֜ן עֹמֵ֤ד בְּתוֹכָם֙ עֹמְדִ֣ים לִפְנֵיהֶ֔ם וְאִ֥ישׁ מִקְטַרְתּ֖וֹ בְּיָד֑וֹ וַעֲתַ֥ר עֲנַֽן־הַקְּטֹ֖רֶת עֹלֶֽה׃
און פֿאַר זײ שטײען זיבעציק מאַן פֿון די עלטסטע פֿון דעם הױז פֿון ישׂראל, און יַאֲזַניָהוּ דער זון פֿון שָפֿנען שטײט אין מיטן פֿון זײ, און איטלעכער מיט זײַן רײכערפֿאַן אין זײַן האַנט, און אַ דיקער װאָלקן פֿון דעם װײַרױך גײט אױף.
Rashi
and Jaazaniah the son of Shaphan He was of high esteem, and his generation was learning from him; therefore, He took particular offense at him.
Rashi
and a thick cloud of incense Heb. עֲתַר, thick. The ascent of the smoke of the cloud of the incense [was thick]. The word עַתַר denotes immensity, and so (35:13): “and have magnified (הַעְתַּרְתֶּם) your words against Me,” and so (Prov. 27:6): “whereas kisses of an enemy are burdensome (נַעְתָּרוֹת).” Menachem (p. 140) grouped all three under one heading and they all denote an idea of thickness, but each one is an independent expression.