ק֚וֹל עַל־שְׁפָיִ֣ים נִשְׁמָ֔ע בְּכִ֥י תַחֲנוּנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֤י הֶעֱוּוּ֙ אֶת־דַּרְכָּ֔ם שָׁכְח֖וּ אֶת־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
אַ קָול װערט אױף די הױכע ערטער געהערט, אַ תּכנונים-געװײן פֿון די קינדער פֿון ישׂראל, װאָרום זײ האָבן פֿאַרקרימט זײער װעג, פֿאַרגעסן אָן ה׳ זײער גאָט.