וַיְהִ֣י ׀ כִּקְר֣וֹא יְהוּדִ֗י שָׁלֹ֣שׁ דְּלָתוֹת֮ וְאַרְבָּעָה֒ יִֽקְרָעֶ֙הָ֙ בְּתַ֣עַר הַסֹּפֵ֔ר וְהַשְׁלֵ֕ךְ אֶל־הָאֵ֖שׁ אֲשֶׁ֣ר אֶל־הָאָ֑ח עַד־תֹּם֙ כָּל־הַמְּגִלָּ֔ה עַל־הָאֵ֖שׁ אֲשֶׁ֥ר עַל־הָאָֽח׃
איז װי יהודי האָט אָפּגעלײַענט דרײַ עַמודים אָדער פֿיר, אַזױ האָט ער עס אָפּגעשניטן מיטן שרײַבערמעסער, און אַרױפֿגעװאָרפֿן אױפֿן פֿײַער װאָס אין פֿײַערטאָפּ, ביז די גאַנצע מגילה איז פֿאַרלענדט געװאָרן אױף דעם פֿײַער װאָס אין פֿײַערטאָפּ.
Rashi
three...verses Our Rabbis (Moed Katan 26a) stated. This was the Scroll of Lamentations. They read before him, (1:1) “How...(:2) She weeps...(ibid. 3) Judah has been exiled...(ibid. 4) The roads of Zion are mournful.” Despite all this, he was not troubled. He said, “I am the king over the survivors.” As soon as he read (ibid. 5), Her adversaries have become the head,” he said, “From now on, I am [no longer] the king.” Immediately, he rent it with a scribe’s razor.