וַיֹּ֨אמֶר צִדְקִיָּ֜הוּ אֶֽל־יִרְמְיָ֗הוּ אִ֛ישׁ אַל־יֵדַ֥ע בַּדְּבָֽרִים־הָאֵ֖לֶּה וְלֹ֥א תָמֽוּת׃
האָט צִדקִיָהו געזאָגט צו יִרמיָהון: זאָל קײַ מענטש ניט װיסן פֿון די דאָזיקע װערטער, און װעסט ניט שטאַרבן.
מצודת דוד
ולא תמות. ואז לא תמות ביד השרים כי כשידעו מהדברים ההם ימיתוך: