וְנֶאֶסְפָ֨ה שִׂמְחָ֥ה וָגִ֛יל מִכַּרְמֶ֖ל וּמֵאֶ֣רֶץ מוֹאָ֑ב וְיַ֙יִן֙ מִיקָבִ֣ים הִשְׁבַּ֔תִּי לֹֽא־יִדְרֹ֣ךְ הֵידָ֔ד הֵידָ֖ד לֹ֥א הֵידָֽד׃
און אײַנגעטאָן איז די פֿרײד און די לוסטיקײט פֿון דעם פֿרוכטגאָרטן, און פֿון לאַנד מואבֿ, און װײַן פֿון די קעלטערס האָב איך פֿאַרשטערטג;: מע טרעט ניט מיט ”הֵידָד“! דער ”הַידָד“ איז ניט ”הֵידָד“.
Rashi
shall be taken away Heb. ונאספה, shall be ended that it shall not be seen.
Rashi
one shall not tread grapes with a voice of shouting, “Hedad!” with joy as they were wont to do.
Rashi
The shouting shall be no shouting The shouting that they will cry will not be the first shouting, but the shouting of fleeing the sword.