ה֣וֹי הַיֹּרְדִ֤ים מִצְרַ֙יִם֙ לְעֶזְרָ֔ה עַל־סוּסִ֖ים יִשָּׁעֵ֑נוּ וַיִּבְטְח֨וּ עַל־רֶ֜כֶב כִּ֣י רָ֗ב וְעַ֤ל פָּֽרָשִׁים֙ כִּֽי־עָצְמ֣וּ מְאֹ֔ד וְלֹ֤א שָׁעוּ֙ עַל־קְד֣וֹשׁ יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֶת־יְהוָ֖ה לֹ֥א דָרָֽשׁוּ׃
װײ, די װאָס נידערן קײן מצרַיִם נאָך הילף, און אױף פֿערד פֿאַרלאָזן זײ זיך; און זײ פֿאַרזיכערן זיך אױף רײַטװעגן, װײַל זײ זײַנען פֿיל, און אױף רײַטער, װײַל זײ זײַנען מאַכטיק זײער; און זײ קערן זיך ניט צו דעם הײליקן פֿון ישׂראל, און גאָט טוען זײ ניט זוכן!
Rashi
Woe Concerning Hoshea and the ten tribes who went down to Egypt for aid, who sent emissaries to So, king of Egypt (II Kings 17).
Ibn Ezra
אוי ═ הוי Woe!1See c. i., Note 13.—Woe unto those that go down to Egypt, that do not see the deliverance that is coming, and go thither in order to be saved, but will in fact perish there.
Rashi
rely (יִשָּׁעֵנוּ) and they did not rely on the Holy One of Israel as Hezekiah did, concerning whom it is written: (II Kings 18:5,7): “He trusted in the Lord God of Israel...and he rebelled against the king of Assyria.”