מָֽה־אֲדַבֵּ֥ר וְאָֽמַר־לִ֖י וְה֣וּא עָשָׂ֑ה אֶדַּדֶּ֥ה כָל־שְׁנוֹתַ֖י עַל־מַ֥ר נַפְשִֽׁי׃
װאָס זאָל איך רעדן? אַז ער האָט מיר געזאָגט, און ער האָט געטאָן; זאַכט װעל איך גײן אַלע מײַנע יאָרן, איבער דער ביטערניש פֿון מײַן זעל.
Rashi
What shall I speak praise and adoration before Him? Behold He promised me consolations, and He fulfilled them.
Ibn Ezra
He hath spoken unto me. He said, I will add to thy days (ver. 5),
Rashi
I will cause all my sleep to flee Comp. (Gen. 31:40) “And my sleep fled.” Jonathan renders שְׁנוֹתַי as an expression of years.
Rashi
concerning the bitterness of my soul which was bitter, and You consoled me.