אֲשֶׁ֤ר הֶחֱזַקְתִּ֙יךָ֙ מִקְצ֣וֹת הָאָ֔רֶץ וּמֵאֲצִילֶ֖יהָ קְרָאתִ֑יךָ וָאֹ֤מַר לְךָ֙ עַבְדִּי־אַ֔תָּה בְּחַרְתִּ֖יךָ וְלֹ֥א מְאַסְתִּֽיךָ׃
װאָס איך האָב דיך אָנגענומען פֿון די עקן ערד, און פֿון אירע ברעגן דיך גערופֿן, און געזאָגט צו דיר: מײַן קנעכט ביסטו, איך האָב דיך אױסדערװײלט און דיך ניט פֿאַראַכט;
Rashi
whom I grasped Heb. הֶחֱזַקְתִּיךָ. I took you for My share. Comp. (Ex. 4:4) “And he stretched out his hand and grasped (וַיְּחֲזֵק) it.”
Ibn Ezra
From the ends of the earth. The Israelites were in Babylon, far away from their own land.
Rashi
I called you by name for My share, “My firstborn son, Israel” (ibid. v. 22).
Rashi
and I did not despise you like Esau, as it is said (Malachi 1:3), “And Esau I hated.”