עַל־כֵּ֡ן חָרָה֩ אַף־יְהוָ֨ה בְּעַמּ֜וֹ וַיֵּ֣ט יָד֧וֹ עָלָ֣יו וַיַּכֵּ֗הוּ וַֽיִּרְגְּזוּ֙ הֶֽהָרִ֔ים וַתְּהִ֧י נִבְלָתָ֛ם כַּסּוּחָ֖ה בְּקֶ֣רֶב חוּצ֑וֹת בְּכָל־זֹאת֙ לֹא־שָׁ֣ב אַפּ֔וֹ וְע֖וֹד יָד֥וֹ נְטוּיָֽה׃
דרום האָט זיך דער צאָרן פֿון גאָט צעפֿלאַקערט אױף זײַן פֿאָלק, און ער האָט אױסגעשטרעקט זײַן האַנט אױף אים, און האָט אים געשלאָגן, און די בערג האָבן געציטערט, און זײערע פּגרים זײַנען געװען װי מיסט אין מיטן פֿון די גאַסן. בײַ אַלעם דעם האָט זיך זײַן צאָרן ניט אָפּגעקערט, און נאָך איז זײַן האַנט אױסגעשטרעקט.
Rashi
and the mountains have quaked [This is symbolic of] their kings and their princes.
Rashi
like spittle Heb. כַּסּוּחָה, like spittle and vomit, which is expelled (נִיסָח) from a person’s body, which is repugnant. In the language of the Rabbis, it is called סְחִי and so (Lamentations 3:45): “Loathsome and rejected.”
Rashi
in the midst of the streets So they will be loathsome among the nations.
Rashi
His anger has not turned back They have not been rectified with their deeds to cause His anger to turn back.