ח֧וּלִי וָגֹ֛חִי בַּת־צִיּ֖וֹן כַּיּֽוֹלֵדָ֑ה כִּֽי־עַתָּה֩ תֵצְאִ֨י מִקִּרְיָ֜ה וְשָׁכַ֣נְתְּ בַּשָּׂדֶ֗ה וּבָ֤את עַד־בָּבֶל֙ שָׁ֣ם תִּנָּצֵ֔לִי שָׁ֚ם יִגְאָלֵ֣ךְ יְהוָ֔ה מִכַּ֖ף אֹיְבָֽיִךְ׃
דרײ זיך און האָב װײען, טאָכטער צִיוֹן, אַזױ װי אַ געװינערין, װאָרום אַצונד װעסטו אַרױסגײן פֿון דער שטאָט, און װעסט װױנען אין פֿעלד, און װעסט קומען קײן בבֿל; דאָרטן װעסטו ניצול װערן, דאָרטן װעט דיך אױסלײזן גאָט פֿון דער האַנט פֿון דײַנע פֿײַנט.
Rashi
Be in pain Heb. חוּלִי, an expression of pain, as in (verse 9) “that pangs (חִיל) have seized you.” This expression is appropriate for a woman in confinement.
Rashi
and kneel Heb. וָגֹחִי, kneel and bend down on your belly (גָחוֹן). So it is in the language of the Mishnah (Moed Katan 7a): “A wall that bends over (הַגוֹחֶה) into a public domain.”
Rashi
you shall go forth from the city—From Jerusalem, to go into exile.
Rashi
and you shall dwell in the field—Your dwelling shall be plowed up like a field.