כְּעַ֗ן כָּל־קֳבֵל֙ דִּֽי־מְלַ֤ח הֵֽיכְלָא֙ מְלַ֔חְנָא וְעַרְוַ֣ת מַלְכָּ֔א לָ֥א אֲֽרִֽיךְ לַ֖נָא לְמֶֽחֱזֵ֑א עַ֨ל־דְּנָ֔ה שְׁלַ֖חְנָא וְהוֹדַ֥עְנָא לְמַלְכָּֽא׃
אַצונד, אַזױ װי מיר עסן דאָס זאַלץ פֿון דעם פּאַלאַץ, און עס איז ניט רעכט פֿאַר אונדז צוצוזען דעם אומכּבֿוד פֿון מלך, דערפֿאַר שיקן מיר און זײַנען מוֹדיע דעם מלך,
Rashi
Now in view of this, that we wish to destroy the Temple Now in view of this matter, that we wish to implement the destruction of the Temple. דִי מְלַח is an expression of destruction and desolation, like Jer. 17:6): “barren (מְלֵחָה) land that is uninhabitable.”
Rashi
and... the king’s disgrace Aram. וְעַרְוַת מַלְכָּא, lit. and the king’s nakedness.
Rashi
it is improper Aram. לָא אַרִיךְ, it is improper for us to see. אַרִיךְ means proper, like “Is it proper (אַרִיךְ) or improper (לָא אַרִיךְ)?” in Tractate Succah (44b).