לָכֵ֤ן חַכּוּ־לִי֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה לְי֖וֹם קוּמִ֣י לְעַ֑ד כִּ֣י מִשְׁפָּטִי֩ לֶאֱסֹ֨ף גּוֹיִ֜ם לְקָבְצִ֣י מַמְלָכ֗וֹת לִשְׁפֹּ֨ךְ עֲלֵיהֶ֤ם זַעְמִי֙ כֹּ֚ל חֲר֣וֹן אַפִּ֔י כִּ֚י בְּאֵ֣שׁ קִנְאָתִ֔י תֵּאָכֵ֖ל כָּל־הָאָֽרֶץ׃
דרום ריכט זיך אױף מיר, זאָגט גאָט, אױף דעם טאָג װאָס איך שטײ אױף צום רױב, װאָרום מײַן משפּט איז אײַנצוזאַמלען די פֿעלקעראיך זאָל אױפֿקלײַבן די קיניגרײַכן, אױסצוגיסן אױף זײ מײַן כּעס, מײַן גאַנצן גרימצאָרן;װאָרום אין דעם פֿײַער פֿון מײַן פֿאַרדראָסװעט פֿאַרצערט װערן די גאַנצע ערד.