וַיֹּ֣אמְרוּ לוֹ֩ אַנְשֵׁ֨י הָעִ֜יר בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י בְּטֶ֙רֶם֙ יָבֹ֣א הַחַ֔רְסָה מַה־מָּת֣וֹק מִדְּבַ֔שׁ וּמֶ֥ה עַ֖ז מֵאֲרִ֑י וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם לוּלֵא֙ חֲרַשְׁתֶּ֣ם בְּעֶגְלָתִ֔י לֹ֥א מְצָאתֶ֖ם חִידָתִֽי׃
און די מענטשן פֿון שטאָט האָבן געזאָגט צו אים אױפֿן זיבעטן טאָג, אײדער די זון איז אונטערגעגאַנגען: װאָס איז זיסער פֿון האָניק? און װאָס איז שטאַרקער פֿון אַ לײב? האָט ער צו זײ געזאָגט: װען איר װאָלט מיט מײַן קאַלב ניט געאַקערט, װאָלט איר מײַן רעטעניש ניט געטראָפֿן.
Rashi
Before sunset. Before the sun descended, as they still had time until nightfall.
Rashi
Plowed with my calf. This is allegorical—if you had not questioned my wife.7This is Targum Yonasan’s translation.8Who is cherished as a young calf is cherished. (Sanhedrin, 21:a.)