הָֽיְתָה־לִּ֬י דִמְעָתִ֣י לֶ֭חֶם יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה בֶּאֱמֹ֥ר אֵלַ֥י כָּל־הַ֝יּ֗וֹם אַיֵּ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
מײַן טרער איז געװאָרןמײַן שפּײַז טאָג און נאַכט, אַז מע זאָגט מיר אַ גאַנצן טאָג:אַװוּ איז דײַן גאָט?
Rashi
My tears were my bread From here we derive that distress satiates a person, and he does not seek to eat. Similarly, Scripture states regarding Hannah (I Sam. 1:7): “and she wept and did not eat.”