וַיְהִ֣י אֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֨ר הָי֤וּ טְמֵאִים֙ לְנֶ֣פֶשׁ אָדָ֔ם וְלֹא־יָכְל֥וּ לַעֲשֹׂת־הַפֶּ֖סַח בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַֽיִּקְרְב֞וּ לִפְנֵ֥י מֹשֶׁ֛ה וְלִפְנֵ֥י אַהֲרֹ֖ן בַּיּ֥וֹם הַהֽוּא׃
אָבער עס זײַנען געװען מענער װאָס זײַנען געװען אומרײן פֿון דעם טױטן לײַב פֿון אַ מענטשן, און זײ האָבן ניט געקענט מאַכן דעם קָרבן-פּסח אין יענעם טאָג; האָבן זײ גענענט פֿאַר משהן און פֿאַר אַהרֹנען אין יענעם טאָג.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.