וַיְהִ֣י אֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֨ר הָי֤וּ טְמֵאִים֙ לְנֶ֣פֶשׁ אָדָ֔ם וְלֹא־יָכְל֥וּ לַעֲשֹׂת־הַפֶּ֖סַח בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַֽיִּקְרְב֞וּ לִפְנֵ֥י מֹשֶׁ֛ה וְלִפְנֵ֥י אַהֲרֹ֖ן בַּיּ֥וֹם הַהֽוּא׃
אָבער עס זײַנען געװען מענער װאָס זײַנען געװען אומרײן פֿון דעם טױטן לײַב פֿון אַ מענטשן, און זײ האָבן ניט געקענט מאַכן דעם קָרבן-פּסח אין יענעם טאָג; האָבן זײ גענענט פֿאַר משהן און פֿאַר אַהרֹנען אין יענעם טאָג.
Exodus
Speak to the entire community of Israel saying, ‘On the tenth [day] of this month they shall take—each man [shall take] a lamb for [his] family, a lamb for each household.
Exodus
If the [members of the] household are too few for the [eating of a] lamb then he shall take [a lamb] [together] with his neighbor, close by his house, according to the number of individuals. According to what the person eats shall you make your count regarding the lamb.