עַל־דְּבַ֞ר אֲשֶׁ֨ר לֹא־קִדְּמ֤וּ אֶתְכֶם֙ בַּלֶּ֣חֶם וּבַמַּ֔יִם בַּדֶּ֖רֶךְ בְּצֵאתְכֶ֣ם מִמִּצְרָ֑יִם וַאֲשֶׁר֩ שָׂכַ֨ר עָלֶ֜יךָ אֶת־בִּלְעָ֣ם בֶּן־בְּע֗וֹר מִפְּת֛וֹר אֲרַ֥ם נַהֲרַ֖יִם לְקַֽלְלֶֽךָּ׃
דערפֿאַר װאָס זײ זײַנען אײַך ניט אַקעגנגעקומען מיט ברױט און מיט װאַסער אונטערװעגנס, װען איר זײַט אַרױסגעגאַנגען פֿון מִצרַיִם, און װאָס ער האָט געדונגען אױף דיר בִלעָם דעם זון פֿון בעוֹרן פֿון פּתוֹר אין אַרַם-נַהרַיִם, דיך צו שילטן;
Mishneh Torah, Murderer and the Preservation of Life
Hat nun Jemand schon einmal auf- und abladen geholfen, und das Vieh stürzt abermals zusammen, so ist er verpflichtet, wieder von Neuem auf- und abzuladen, wenn es nun auch hundert Mal hintereinander fortginge; denn es steht geschrieben: »Mache es ihm leichter« (Ex. 23:5), »Aufrichten sollst du dasselbe mit ihm« (Deut. 22:4). Deshalb muss er dem Eigentümer das Vieh eine Parasange [4 km] weit führen helfen, wenn ihm derselbe nicht etwa ausdrücklich sagt: Ich bedarf deiner Hülfe nicht mehr.