וַיִּ֤חַר לְמֹשֶׁה֙ מְאֹ֔ד וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־יְהוָ֔ה אַל־תֵּ֖פֶן אֶל־מִנְחָתָ֑ם לֹ֠א חֲמ֨וֹר אֶחָ֤ד מֵהֶם֙ נָשָׂ֔אתִי וְלֹ֥א הֲרֵעֹ֖תִי אֶת־אַחַ֥ד מֵהֶֽם׃
האָט משהן זײער געערגערט, און ער האָט געזאָגט צו גאָט: זאָלסט זיך ניט קערן צו זײער אָפּפֿער; ניט אַן אײנציקן אײזל האָב איך גענומען פֿון זײ, און ניט איך האָב שלעכטס געטאָן אַן אײנציקן פֿון זײ.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.