וַיֵּעָל֗וּ מֵעַ֧ל מִשְׁכַּן־קֹ֛רֶח דָּתָ֥ן וַאֲבִירָ֖ם מִסָּבִ֑יב וְדָתָ֨ן וַאֲבִירָ֜ם יָצְא֣וּ נִצָּבִ֗ים פֶּ֚תַח אָֽהֳלֵיהֶ֔ם וּנְשֵׁיהֶ֥ם וּבְנֵיהֶ֖ם וְטַפָּֽם׃
האָבן זײ אָפּגעצױגן פֿון דער װוינונג פֿון קֹרַחן, דָתָנען, און אַבֿירָמען, פֿון רונד אַרום; און דָתָן און אַבֿירָם זײַנען אַרױסגעגאַנגען, זיך שטעלנדיק אין אײַנגאַנג פֿון זײערע געצעלטן, מיט זײערע װײַבער און זײערע זין און זײערע קלײנע קינדער.
Guide for the Perplexed
The verb has several meanings: in some instances it signifies “to stand or “to place oneself,” as “And his sister stood (va-tetaẓẓab) afar off” (Exod. 2:4); “The kings of the earth set themselves” (yiyaẓẓebu) (Ps. 2:2); “They came out and stood” (niẓẓabim) (Num. 16:27). In other instances it denotes continuance and permanence, as, “Thy word is established (niẓẓab) in Heaven” (Ps. 119:89), i.e., it remains for ever.