וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֣ה אֶֽל־אַהֲרֹ֡ן וּלְאֶלְעָזָר֩ וּלְאִֽיתָמָ֨ר ׀ בָּנָ֜יו רָֽאשֵׁיכֶ֥ם אַל־תִּפְרָ֣עוּ ׀ וּבִגְדֵיכֶ֤ם לֹֽא־תִפְרֹ֙מוּ֙ וְלֹ֣א תָמֻ֔תוּ וְעַ֥ל כָּל־הָעֵדָ֖ה יִקְצֹ֑ף וַאֲחֵיכֶם֙ כָּל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל יִבְכּוּ֙ אֶת־הַשְּׂרֵפָ֔ה אֲשֶׁ֖ר שָׂרַ֥ף יְהוָֽה׃
און משה האָט געזאָגט צו אַהרֹנען, און צו אֶלעָזֶרן און צו איתָמָרן, זײַנע זין: אײַערע קעפּ זאָלט איר ניט לאָזן פֿאַרװאַקסן, און אײַערע קלײדער זאָלט איר ניט אײַנרײַסן, כּדי איר זאָלט ניט שטאַרבן, און אױף דער גאַנצער עדה װעט ער צערענען; נאָר אײַערע ברידער, דאָס גאַנצע הױז פֿון ישׂראל, זאָלן באַװײנען די פֿאַרברענונג װאָס גאָט האָט פֿאַרברענט.
Guide for the Perplexed
The Sanctuary was constantly guarded and surrounded [by Levites] as a mark of respect and honour: and at the same time the layman, the unclean, and mourners, were prevented from entering the Sanctuary, as will be explained. Among other things that tend to display the greatness and the glory of the Temple and to inspire us with awe, is the rule that none shall approach it in a state of drunkenness or uncleanness, or in a disorderly state, i.e., the hair undressed and the garments rent; and that every one who officiated as priest should first wash his hands and his feet.