וְאָמַרְתִּ֣י לֹֽא־אֶזְכְּרֶ֗נּוּ וְלֹֽא־אֲדַבֵּ֥ר עוֹד֙ בִּשְׁמ֔וֹ וְהָיָ֤ה בְלִבִּי֙ כְּאֵ֣שׁ בֹּעֶ֔רֶת עָצֻ֖ר בְּעַצְמֹתָ֑י וְנִלְאֵ֥יתִי כַּֽלְכֵ֖ל וְלֹ֥א אוּכָֽל׃
און איך האָב געװעסט געזאָגט: איך װעל אים ניט דער-מאָנען, און װעל מער ניט רעדן אין זײַן נאָמען; אָבער עס איז אין מײַן האַרצן װי אַ ברענעדיק פֿײַער, אײַנגעשלאָסן אין מײַנע בײַנער, און איך מאַטער זיך עס אײַנצוהאַלטן, אָבער איך קען ניט.
Duties of the Heart
On this, the torah is compared to fire as written "Is not My word like fire?" (Yirmiyahu 23:29), because it enlightens the eyes, as written "the commandments of the L-ord are pure, enlightening the eyes" (Tehilim19:9) and "Your word is like a candle to my feet, and a light to my path" (Tehilim 119:105). But anyone who turns away from its proper path, it burns up with its fire, as written "by fire G-d will exact judgment" (Isaiah 66:16), and "on the wicked He will rain fiery coals" (Tehilim 11:6), and "Should I say; I will not mention Him, and I will no longer speak in His Name, but this was in my heart like a burning fire" (Yirmiyahu 20:9).