אַחַ֣ר ׀ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה הָיָ֤ה דְבַר־יְהוָה֙ אֶל־אַבְרָ֔ם בַּֽמַּחֲזֶ֖ה לֵאמֹ֑ר אַל־תִּירָ֣א אַבְרָ֗ם אָנֹכִי֙ מָגֵ֣ן לָ֔ךְ שְׂכָרְךָ֖ הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד׃
נאָך די דאָזיקע געשעענישן איז דאָס װאָרט פֿון גאָט געװען צו אבֿרמען אין אַ זעונגען, אַזױ צו זאָגן: זאָלסט ניט מורא האָבן, אבֿרם, איך בין דיר אַ שילד; דײַן שׂכר איז זײער גרױס.
Reshit Chokhmah
Other examples: "ותתן לי מגן ישעך, אל תירא אברם אנכי מגן לך (Bereishit 15:1). וימינך תסעדני, בכבשן האש, במלכים, וברעבון [דכתיב] נאם ה' לאדוני שב לימיני (Tehillim 110:1)." From these, we see that Hashem's humility is vast. We see this also [with Avraham avinu], that he [Avraham] was sitting, and the Shechina was standing, as it says (Bereishit 18:1), "וירא אליו ה' באלוני ממרא והוא יושב פתח האהל."