וַיִּֽירְא֣וּ הַמַּלָּחִ֗ים וַֽיִּזְעֲקוּ֮ אִ֣ישׁ אֶל־אֱלֹהָיו֒ וַיָּטִ֨לוּ אֶת־הַכֵּלִ֜ים אֲשֶׁ֤ר בָּֽאֳנִיָּה֙ אֶל־הַיָּ֔ם לְהָקֵ֖ל מֵֽעֲלֵיהֶ֑ם וְיוֹנָ֗ה יָרַד֙ אֶל־יַרְכְּתֵ֣י הַסְּפִינָ֔ה וַיִּשְׁכַּ֖ב וַיֵּרָדַֽם׃
האָבן די שיפֿלײַט זיך דערשראָקן, און זײ האָבן געשריען איטלעכער צו זײַן גאָט, און זײ האָבן אַרײַנגעװאָרפֿן די זאַכן װאָס אױפֿן שיף, אין, כּדי זיך לײַכטער צו מאַכן. און יוֹנה האָט אַראָפּֿגענידערט אין װינקל שיף, און האָט זיך געלײגט און איז אײַנגעשלאָפֿן.
Tikkunei Zohar
At that moment, "Ad-nai appointed a great fish to swallow Jonah/Yonah/the dove" (Jonah 2:1) - This is the first exile, about which it is written "and Jonah went down to the bowels of the ship" (Jonah 1:5). And this is "I will go with you to Egypt" (Gen. 46:4), as we maintain "in every place that Israel was exiled the Shechinah was with them" (see Zohar 2:7a and Megillah 29a).