וְאַתָּ֣ה קַח־לְךָ֮ בְּשָׂמִ֣ים רֹאשׁ֒ מָר־דְּרוֹר֙ חֲמֵ֣שׁ מֵא֔וֹת וְקִנְּמָן־בֶּ֥שֶׂם מַחֲצִית֖וֹ חֲמִשִּׁ֣ים וּמָאתָ֑יִם וּקְנֵה־בֹ֖שֶׂם חֲמִשִּׁ֥ים וּמָאתָֽיִם׃
דו נעם דיר אױך הױפּטגעװירצן, פֿליסיקע מירע פֿינף הונדערט [שֶקל] , און געװירציקן צימערינג אַ העלפֿט דערפֿון, צװײ הונדערט און פֿופֿציק, און געװירצראָר צװײ הונדערט און פֿופֿציק,
Zohar
AND THOU SHALT COMMAND THE CHILDREN OF ISRAEL:… AND THOU BRING NEAR UNTO THEE AARON THY BROTHER. Said R. Hiya: What is the significance of the expression “and thou” in these and other passages, e.g., “And thou shalt speak unto all that are of a wise heart” (XXVIII, 3); “And thou take unto thee principal spices” (Ex. 30, 23)? In all cases it contains a reference to the supernal world, indicating that the Shekinah is joined with Moses.’