יְמֵֽי־שְׁנוֹתֵ֨ינוּ בָהֶ֥ם שִׁבְעִ֪ים שָׁנָ֡ה וְאִ֤ם בִּגְבוּרֹ֨ת ׀ שְׁמ֘וֹנִ֤ים שָׁנָ֗ה וְ֭רָהְבָּם עָמָ֣ל וָאָ֑וֶן כִּי־גָ֥ז חִ֝֗ישׁ וַנָּעֻֽפָה׃
די טעג פֿון אונדזערע יאָרן, זײ זײַנען זיבעציק יאָר, און אַז אין גבֿורה, איז אַכציק יאָר;און זײער שטאָלץ איז מאַטערניש און אומגליק;װאָרום גיך פֿאַרגײט עס, און מיר פֿליִען אַװעק.
Zohar
not uprooting the child from the former region, but awakening a new spirit from above and restoring his soul to him. “And the child sneezed seven times, and the child opened his eyes” (v. 35).