תּפֿילה אויף דניאל 7:11

חָזֵ֣ה הֲוֵ֔ית בֵּאדַ֗יִן מִן־קָל֙ מִלַּיָּ֣א רַבְרְבָתָ֔א דִּ֥י קַרְנָ֖א מְמַלֱּלָ֑ה חָזֵ֣ה הֲוֵ֡ית עַד֩ דִּ֨י קְטִילַ֤ת חֵֽיוְתָא֙ וְהוּבַ֣ד גִּשְׁמַ֔הּ וִיהִיבַ֖ת לִיקֵדַ֥ת אֶשָּֽׁא׃

האָב איך דענצמאָל געקוקט פֿון װעגן דעם קָול פֿון די גרױסע װערטער װאָס דער האָרן האָט גערעדט – איך האָב געקוקט ביז די חיה איז געטײט געװאָרן, און איר לײַב איז פֿאַרטיליקט געװאָרן, און איבערגעגעבן געװאָרן צום בראַנד פֿון פֿײַער.

מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.