מדרש אויף יחזקאל 17:7

וַיְהִ֤י נֶֽשֶׁר־אֶחָד֙ גָּד֔וֹל גְּד֥וֹל כְּנָפַ֖יִם וְרַב־נוֹצָ֑ה וְהִנֵּה֩ הַגֶּ֨פֶן הַזֹּ֜את כָּֽפְנָ֧ה שָׁרֳשֶׁ֣יהָ עָלָ֗יו וְדָֽלִיּוֹתָיו֙ שִׁלְחָה־לּ֔וֹ לְהַשְׁק֣וֹת אוֹתָ֔הּ מֵעֲרֻג֖וֹת מַטָּעָֽהּ׃

און עס איז געװען אַן אַנדער גרױסער אָדלערמיט פֿליגלען גרױסע און פֿעדערן פֿיל;ערשט דער דאָזיקער װײַנשטאָקהאָט אױסגעבײגט זײַנע װאָרצלען צו אים, און אױסגעשטרעקט זײַנע צװײַגן צו איםפֿון די בײטן פֿון זײַן פֿלאַנצונג, כּדי ער זאָל אים אָנטרינקען;