מֵאַ֤יִן לִי֙ בָּשָׂ֔ר לָתֵ֖ת לְכָל־הָעָ֣ם הַזֶּ֑ה כִּֽי־יִבְכּ֤וּ עָלַי֙ לֵאמֹ֔ר תְּנָה־לָּ֥נוּ בָשָׂ֖ר וְנֹאכֵֽלָה׃
פֿון װאַנען האָב איך פֿלײש, צו געבן דעם דאָזיקן גאַנצן פֿאָלק, װאָס זײ װײנען אױף מיר, אַזױ צו זאָגן: גיב אונדז פֿלײש, מיר זאָלן עסן?
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.