וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל־יְהוָ֗ה לָמָ֤ה הֲרֵעֹ֙תָ֙ לְעַבְדֶּ֔ךָ וְלָ֛מָּה לֹא־מָצָ֥תִי חֵ֖ן בְּעֵינֶ֑יךָ לָשׂ֗וּם אֶת־מַשָּׂ֛א כָּל־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה עָלָֽי׃
און משה האָט געזאָגט צו גאָט: פֿאַר װאָס טוסטו שלעכטס דײַן קנעכט, און פֿאַר װאָס האָב איך געפֿונען אומחן אין דײַנע אױגן, אַרױפֿצולײגן אױף מיר די לאַסט פֿון דעם דאָזיקן גאַנצן פֿאָלק?
Peri HaAretz
Rashi comments z'l "on account of the family affairs..." And the notion that [Moshe] spoke strongly "Why have You dealt ill with Your servant... If You would deal thus with me, kill me rather, I beg You, and let me see no more of my wretchedness!”