מָֽה־אֲדַבֵּ֥ר וְאָֽמַר־לִ֖י וְה֣וּא עָשָׂ֑ה אֶדַּדֶּ֥ה כָל־שְׁנוֹתַ֖י עַל־מַ֥ר נַפְשִֽׁי׃
װאָס זאָל איך רעדן? אַז ער האָט מיר געזאָגט, און ער האָט געטאָן; זאַכט װעל איך גײן אַלע מײַנע יאָרן, איבער דער ביטערניש פֿון מײַן זעל.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.