יְהִ֤י פִסַּת־בַּ֨ר ׀ בָּאָרֶץ֮ בְּרֹ֪אשׁ הָ֫רִ֥ים יִרְעַ֣שׁ כַּלְּבָנ֣וֹן פִּרְי֑וֹ וְיָצִ֥יצוּ מֵ֝עִ֗יר כְּעֵ֣שֶׂב הָאָֽרֶץ׃
ער זאָל זײַן װי אַ גערעטעניש פֿון תּבֿואה אין לאַנד, אױף די שפּיץ בערג זאָל רױשן װי דער לבֿנון זײַן פֿרוכט;און זײ זאָלן שפּראָצן פֿון דער שטאָטאַזױ װי גראָז פֿון דער ערד.