וַיֹּ֗אמֶר הַגִּ֤שָׁה לִּי֙ וְאֹֽכְלָה֙ מִצֵּ֣יד בְּנִ֔י לְמַ֥עַן תְּבָֽרֶכְךָ֖ נַפְשִׁ֑י וַיַּגֶּשׁ־לוֹ֙ וַיֹּאכַ֔ל וַיָּ֧בֵא ל֦וֹ יַ֖יִן וַיֵּֽשְׁתְּ׃
האָט ער געזאָגט: דערלאַנג מיר, און איך װעל עסן פֿון מײַן זונס געפֿאַנג, כּדי מײַן זעל זאָל דיך בענטשן. האָט ער אים דערלאַנגט, און ער האָט געגעסן; און ער האָט אים געבראַכט װײַן, און ער האָט געטרונקען.
Rashbam
ואכלה מצידי, the letter א has a chataf kametz abbreviated kametz, underneath it as the word is in an imperative mode. We have a parallel mode in Kohelet 9,7 אכול בשמחה לחמך, “eat your food joyfully,” the letter א having an abbreviated vowel segol for the same reason. On the other hand, the word ואוכלה in ואוכלה מציד בני in verse 25 of this chapter has the vowel cholem, as it is in a future mode. Just as the word זכור in זכור ה' לדוד, ”O Lord, remember in David’s favour” is in an imperative mode, and the words זכרה לחסדי דוד, “remember the loyalty of Your servant David” in Chronicles II 6,42 are in an imperative mode, so the word אכלה here is also in the imperative mode.