וּכְעַ֞ן הֻעַ֣לּוּ קָֽדָמַ֗י חַכִּֽימַיָּא֙ אָֽשְׁפַיָּ֔א דִּֽי־כְתָבָ֤ה דְנָה֙ יִקְר֔וֹן וּפִשְׁרֵ֖הּ לְהוֹדָעֻתַ֑נִי וְלָֽא־כָהֲלִ֥ין פְּשַֽׁר־מִלְּתָ֖א לְהַחֲוָיָֽה׃
און אַצונד זײַנען אַרײַנגעבראַכט געװאָרן פֿאַר מיר די חכמים, די צױבערשפּרעכער, אַז זײ זאָלן איבערלײענען דאָס דאָזיקע געשריפֿטס, און מיך מאַכן װיסן דעם פּיתרון דערפֿון, אָבער זײ קענען דעם פּיתרון פֿון דער זאַך ניט באַשײדן.
אבן עזרא
ויאמר אל בנותיו. אבי האב יקרא אב כמו אלהי אבי אברהם (ברא' לב י) גם נבוכדנצר אבוך (דניאל ה יה) ובן הבן יקרא בן, וככה הבנות בנותי והבנים בני (ברא' לא מג), "ואנת בְרֵה בלשצר" (דניאל ה כב):