וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י בֶּן־אָדָם֙ הִנְנִ֨י שֹׁבֵ֤ר מַטֵּה־לֶ֙חֶם֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְאָכְלוּ־לֶ֥חֶם בְּמִשְׁקָ֖ל וּבִדְאָגָ֑ה וּמַ֕יִם בִּמְשׂוּרָ֥ה וּבְשִׁמָּמ֖וֹן יִשְׁתּֽוּ׃
און ער האָט צו מיר געזאָגט:מענטשנקינד, זע, איך צעברעך דעם אונטערלען פֿון ברױט אין ירושלים, און זײ װעלן עסן ברױט מיט אַ װאָג, און מיט זאָרג, און װאַסער מיט אַ מאָס און מיט באַנומעניש װעלן זײ טרינקען.
Rashbam
והשיבו לחמכם במשקל, because it had been brought into the oven by weight, and according to the same weight it will be returned to the owners of the dough. The whole expression describes the minute amount of bread available. Ezekiel 4,16 graphically describes these conditions, writing “they shall eat bread by weight, in anxiety, and drink water by measure, in horror.” בשברי לכם מטה לחם, “when I break your staff of bread,” it will be baked and consumed strictly according to weight.